Testy lokalnej kontroli motorycznej.

Testy lokalnej kontroli motorycznej są następnym etapem po testach oceniających globalne wzorce ruchowe (FMS). Lokalna kontrola motoryczna jest niczym innym jak oceną wzorca ruchu dla danego stawu. Ocenie poddajemy zatem: zakres ruchu, aktywacje poszczególnych mięśni, dysocjacje ( izolacje ruchu w jednym stawie od ruchu w stawach sąsiadujących). Istnieje mnóstwo testów lokalnej kontroli motorycznej wiele z nich opisała profesor Shirley Sharman. Poniżej testy używane przez nas do oceny zawodników.



1. Test przysiadu jednonóż.


Pozycja wyjściowa: Pozycja stojąca, kończyna dolna nie wykonująca testu zgięta w biodrze i kolanie w kącie 90 stopni

Ruch: Zgięcie stawu kolanowego do 30 stopni przy zachowaniu tułowia w pozycji pionowej

Najczęściej obserwowane zaburzenia możliwe do wykrycia za pomocą testu: rotacja wewnętrza oraz przywiedzenie w stawie biodrowym, nadmierna pronacja stopy, pochylenie tułowia



2. Test pompki jednorącz.

Pozycja wyjściowa: pozycja stojąca , ramie zgięte do 90 stopni, dłoń zgięta grzbietowo w odległości około 10 cm od ściany

Ruch: testowany pochyla się przy zachowaniu całego tułowia w linii prostej a następnie kończyną oparta o ścianę wykonuje pompkę ( ramię znajduje się blisko tułowia)

Najczęściej obserwowane zaburzenia możliwe do wykrycia za pomocą testu: niestabilność łopatki w płaszczyźnie strzałkowej, protrakcja głowy kości ramiennej, elewacja obręczy kończyny górnej, rotacja tułowia.



3. Test rotacji w stawie biodrowym przy ustabilizowanych kończynach.


Pozycja wyjściowa: pozycja stojąca, kolana lekko ugięte, tułów w pozycji pionowej

Ruch: testowany ma za zadanie wykonać jednoczesną rotacje zewnętrzną w jednej z kończyn dolnych i rotacje wewnętrzną w drugiej z kończyn. Ruch wygląda tak jak by testowany chciał „spojrzeć" kolanami raz w prawo a raz w lewo.

Najczęściej obserwowane zaburzenia możliwe do wykrycia za pomocą testu: brak prawidłowego ruchu rotacji wewnętrznej bądź zewnętrznej w stawie biodrowym, brak prawidłowej pronacji lub/i supinacji stopy, brak dysocjacji ruchu w stawie biodrowym od ruchu miednicy



4. Aktywny podpór przodem na przedramionach z obrotem do podporu bokiem.


Pozycja wyjściowa: podpór na przedramionach, przedramiona równolegle do linii barków

Ruch: z pozycji podporu przodem testowany ma wykonać obrót do podporu bokiem w ten sposób że krawędzie jego stóp staną się płaszczyzną podparcia

Najczęściej obserwowane zaburzenia możliwe do wykrycia za pomocą testu: zaburzenie stabilności głowy kości ramiennej, zaburzenie stabilności łopatki w płaszczyźnie czołowej, zaburzenie stabilności tułowia w płaszczyźnie czołowej, strzałkowej i poprzecznej, elewacja łopatki



5. Test mostu tyłem wraz z wyprostem jednej z kończyn dolnych.


Pozycja wyjściowa: pozycja mostu tyłem ( kolana zgięte do 90 stopni biodra uniesione, łopatki spoczywają na podłożu)

Ruch: wyprost w stawie kolanowy a następnie jak największy zgięcie w biodrze po czym powrót do pozycji gdzie kość udowa jest przedłużeniem linii tułowia

Najczęściej obserwowane zaburzenia możliwe do wykrycia za pomocą testu: niestabilność przednia głowy kości biodrowej, niestabilność miednicy w płaszczyźnie poprzecznej i strzałkowej.



6. Rytm ramienno-łopatkowy.


Pozycja wyjściowa: pozycja stojącą , ręce swobodnie zwieszone w dół

Ruch: testowany wykonuje ruch wznosu ramion bokiem w sposób naturalny dla niego aż do maksymalnego uniesienia a następnie wznos przez odwiedzenie również do pozycji maksymalnego uniesienia.

Najczęściej obserwowane zaburzenia możliwe do wykrycia za pomocą testu: asymetria pracy łopatek, asymetria zakresu ruchu kończyn górnych, deficyt wyprostu w odcinku piersiowy kręgosłupa, odstawanie kąta dolnego łopatki podczas pracy ekscentrycznej



7. Ocena rotacja zewnętrznej i wewnętrznej.


Pozycja wyjściowa: pozycja stojącą , ręce odwiedzione do kąta 90 stopni

Ruch: testowany wykonuje ruch maksymalnej rotacji zewnętrznej a następnie wewnętrznej w stawie ramiennym

Najczęściej obserwowane zaburzenia możliwe do wykrycia za pomocą testu: asymetria pracy łopatek, asymetria zakresu ruchu rotacji kończyn górnych, deficyt wyprostu w odcinku piersiowy kręgosłupa, odstawanie kąta dolnego łopatki podczas pracy ekscentrycznej