Kolarstwo

Kolarstwo jest jedną z najbardziej popularnych dyscyplin wśród sportowców amatorów. Zawdzięczamy to odkryciem przez społeczeństwo triatlonu – co skutkuje większym zainteresowaniem trenowania na szosie, jak i sukcesom Mai Włoszczowskiej – dzięki czemu wiele osób odkryło uroki ścigania się w ciężkim terenie. Obie dyscypliny mają ze sobą wiele wspólnego, ale również i różnic – chociażby troszkę inna pozycja na rowerze.

Jednakże specyfika motoryki pozostaje ta sama. Poza znakomitym wpływem na wydolność i moc nóg, spędzanie wiele godzin na rowerze może nieść za sobą negatywne skutki. Ma na to wpływ naturalnie odpowiednie dobranie roweru oraz rodzaj pedałów ( platformowe czy zatrzaskowe). Otóż pedały zatrzaskowe wpływają na lepszą ekonomię pracy, ale również mogą przyczynić się do kontuzji w obrębie kolana poprzez zmniejszenie siły pchania na rzecz ruchu pociągania. Realizując trening kolarski zarówno na szosie jak i w terenie należy również wdrożyć trening uzupełniający, będący swoistą kompensacją nadmiernej ilości powtarzalnych jednopłaszczyznowych i jednokierunkowych ruchów – osłabia to efektywność oraz jest prosta drogą ku kontuzji przeciążeniowych kolan oraz kręgosłupa. Ruch odbywa się prawie wyłącznie w płaszczyźnie strzałkowej i w niepełnym zakresie. 

Specyfiką aktywności jest:
  • długotrwałe ustawienie stawu biodrowego w pozycji zgięcia
  • ustawienie w przeproście odcinka szyjnego kręgosłupa
  • Protrakcja ( wysunięcie do przodu) barków i szyi
  • spłaszczenie bądź kifotyzacja kręgosłupa
  • ruch „przyciągania do siebie" kierownicy ( szczególnie u kolarzy górskich) powoduje przykurcz mięśni piersiowych
  • mięsień pośladkowy pracuje w rozciągnięciu.

Należy zwrócić uwagę, że powyższa sytuacja ma miejsce również jeżeli po prostu siedzimy, przez co trening na rowerze może nasilać dysfunkcje spowodowane siedzącym trybem życia. Do najczęstszych problemów zgłaszanych przez kolarzy należą:
  1. Bóle odcinka lędźwiowego kręgosłupa, w skrajnych przypadkach dyskopatia
  2. Nadmierne napięcie mięśni karku i barków
  3. Bóle w obrębie kolana.
  4. Zaburzenia koordynacji w ruchu nie na rowerze ( brak kontroli na poziomie biodra, kostek i kolan)

Niezbędne jest wprowadzenie treningu uzupełniającego mającego na celu uruchomienie zesztywniałych odcinków kręgosłupa , odbudowanie prawidłowej pracy mięsni głębokich , trójpłaszczyznową kontrolę mięsni pośladkowych, co przełoży się później na wzrost ekonomii ruchu, zwiększone odzyskiwanie energii z ruchu pedałowania – w pracę będziemy w stanie zaangażować więcej grup mięśniowych.