Tenis ziemny

Tenis ziemny to jedna z najpopularniejszych na świecie indywidualnych dyscyplin sportu ale zarazem jedna z bardziej wymagających i kontuzyjnych.

Przygotowanie tenisisty rozpoczyna się w wieku kilku lat (6-8) i w początkowym etapie główną rolę grają tu formy sprawnościowe, koordynacyjne, szybkościowe czyli cała podbudowa fizyczna, która później będzie miała kluczowe znaczenie podczas specjalistycznych treningów i meczów.

Poniżej kilka kluczowych elementów, które powinny stać się priorytetem w pracy z tenisistami w ramach treningów przygotowania motorycznego:
  • poruszanie wielokierunkowe – specyfika dyscypliny wymaga umiejętności szybkiego poruszanie się na ograniczonej przestrzeni z dużą prędkością z częstą zmianą kierunków ruchu, licznymi zatrzymaniami i przyspieszeniami (średnia ilość zmian kierunku podczas jednej zagrywki to 4)
  • umiejętność maksymalnie szybkiego startu i przyspieszenia z pozycji statycznej
  • umiejętność utrzymania wysokich parametrów mocy i szybkości w trakcie całego meczu (specyfika dyscypliny i nawierzchni): średni czas przerwy miedzy zagrywkami 23s, średni czas przerwy między gemami 90s, średni czas wymiany 10s (mączka), 5,2s (sztuczna nawierzchnia), 3s (kort trawiasty)
  • zapobieganie kontuzją o charakterze przeciążeniowym – najbardziej obciążone struktury: bark po stronie dominującej, kręgosłup, mięśnie grzbietu i brzucha, kolana – proces treningowy wymaga wdrożenie elementów profilaktyki aby zminimalizować ryzyko takich przeciążeń oraz powstających w trakcie gry i treningów asymetrii strukturalnych i funkcjonalnych